กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 574 ดึกสงัด ก่อนระฆังดัง รุ่งอรุณ ยามระฆังเช้าก้อง (2)
เวย์นเพิ่งจะลุกขึ้นยืน แต่ฝีเท้ากลับชะงักงัน
ข่าวทั้งสองสายแจ้งเข้ามาไล่เลี่ยกันแทบจะในชั่วพริบตา ชั่วขณะนี้ เขารู้สึกว่าสมองของตนว่างเปล่าไปชั่วครู่
แบร์นาร์ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นนายท่านของตนเสียกิริยาซึ่งหาได้ยากยิ่ง จึงรีบเอ่ยเตือนเสียงเบาว่า
“นายท่าน ไปดูมาดามทั้งสองท่านก่อนเถิดขอรับ”
เวย์นจึงได้สติกลับมา
“จริงด้วย”
เขาสาวเท้าเร็วไปยังฝ่ายใน มาถึงห้องของเพเนโลพีซึ่งอยู่ใกล้กว่าก่อน พอเดินมาถึงหน้าประตูก็ผ่อนฝีเท้าให้เบาลงมากโดยไม่รู้ตัว
บานประตูห้องถูกผลักเปิด ภายในห้องยังคงหลงเหลือกลิ่นอายของหญ้าสมุนไพรและน้ำร้อน