เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 532 ลายมือของแบร์นฮาร์ด
ภายในตึกหลังเล็กเงียบสงัด เงียบเสียจนหลังจากเวย์นผลักประตูเดินเข้ามา เขายังได้ยินเสียงเถาวัลย์นอกประตูถูกสายลมพัดไหวกระทบแผ่วเบา
ที่แขวนหมวกและเสื้อคลุมเก่าข้างประตูยังคงอยู่ที่เดิม
เก้าอี้พนักสูงตัวนั้นข้างเตาผิงยังคงอยู่ที่เดิม
เชิงเทียนทองแดงบนโต๊ะหนังสือยังคงอยู่ที่เดิม ขอบเชิงเทียนยังมีคราบน้ำตาเทียนที่แข็งตัวหลงเหลืออยู่ท่อนสั้น ๆ
นอกจากฝุ่นละอองจำนวนมากที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศแล้ว ทุกสิ่งในห้องล้วนคล้ายถูกกาลเวลาผนึกเก็บไว้อย่างทะนุถนอม
เวย์นก้าวช้า ๆ เข้าไปในห้อง
ทุกสิ่งไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าในชั่วขณะถัดไป ชายร่างผอมบางผู้มีใบหน้าอ่อนโยนคนนั้นจะเดินออกมาจากห้องหนังสือ
เวย์นเดินผ่านห้องนั่งเล่น เดินผ่านเตาผิง แล้วมาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ