กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 485 น่าเสียดายที่ข้าไม่ซื่อตรงมาแต่เด็ก เรื่องนี้ท่านก็รู้ดีมิใช่หรือ?
เวรันดีลุกขึ้นเดินเข้าไป ชายกระโปรงปัดผ่านขาเก้าอี้เบา ๆ รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงหวานละมุน
“อาจารย์ ท่านมาเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”
“ลูกศิษย์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของข้าต้องการความช่วยเหลือ ข้าคงไม่อาจปล่อยให้เธอรอนานเกินไปได้”
ชายชราเอ่ยพลางวางไม้เท้าลงบนชั้นข้างประตูอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็ปล่อยให้เวรันดีประคองแขนตนค่อย ๆ เดินเข้ามาในห้อง
จนกระทั่งบัดนี้ เขาถึงคล้ายเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าในห้องยังมีบุคคลที่สามอยู่ด้วย สายตาจึงทอดมองไปยังเอมิเลียอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
“ท่านนี้ก็คือคุณหนูเอมิเลียกระมัง?”
เอมิเลียลุกขึ้นยืน ก้มหน้าคำนับหนึ่งครั้ง
“เจ้าค่ะ”
ชายชราพยักหน้าเล็กน้อย