เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ให้อาร์ชบิชอปเวย์น ฮอฟมันน์ ได้เห็นพวกเราดื่มสุราฉลองชัยด้วยตาตนเอง!
“เจ้าว่าอย่างไรนะ?!”
ภายในปราสาทคาลอง เจฟฟรีย์ เชสเตอร์ที่กำลังหารือราชการกับคนสนิทไม่กี่คนเบิ่งตากว้างมองไปยังคนตรงหน้า
วอต ที่ปรึกษาที่มารายงานจึงเอ่ยทวนซ้ำอีกรอบ:
“ได้ยินว่าแนวหน้ารบชนะแล้ว พวกเขาตีทัพครูเสดจนแตกพ่ายไปขอรับ!”
แววตาของเจฟฟรีย์ปรากฏความเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาสายหนึ่ง:
“หากข้าจำไม่ผิด รายงานศึกช่วงหลายวันมานี้ไม่ได้บอกหรอกหรือว่าพวกเราสูญเสียไพร่พลไปมหาศาล ยันกำแพงเมืองชั้นนอกไว้ได้?”
“เจ้าแน่ใจนะว่าพวกเขาพูดว่า ‘ตีจนแตกพ่าย’ ไม่ใช่ ‘ตีถอยร่น’ การเข้าตีเมืองของทัพครูเสดได้อีกครา?”
“มิฉะนั้นไฉนจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนจากตั้งรับมารุกได้เล่า? คงไม่ใช่ว่าทัพครูเสดบาดเจ็บล้มตายสาหัสในการตีเมืองจนระส่ำระสายไปเองหรอกนะ?”
น้ำเสียงของเจฟฟรีย์แฝงความไม่เชื่อถืออย่างเห็นได้ชัด