เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 เหยื่อล่อ เหยื่ออ่อย และผู้ถือคันเบ็ด
ลูคัสได้ยินเวย์นเอ่ยคำว่า “ในวันที่พวกเราเพิ่งไปเยี่ยมศาสตราจารย์ลอเรนโซเสร็จพอดี” ก็ลอบอุทานในใจว่า เป็นไปตามคาดจริง ๆ
เขามองไปยังเวย์นที่มีรอยยิ้มบนใบหน้า สูดหายใจเข้าลึกแล้วถามว่า
“เวย์น ข้าเดาว่าข่าวนี้เวรันดีเป็นคนบอกเจ้า ใช่หรือไม่?”
เวย์นยิ้มพลางพยักหน้า จากนั้นจึงเล่าเรื่องที่วันนั้นเวรันดีอาศัยจังหวะคล้องแขนเขายัดเศษกระดาษให้ และเขาอาศัยจังหวะดูนาฬิกาพก สอดเศษกระดาษคั่นไว้ในนาฬิกาพกแล้วนำออกไป
เมื่อลูคัสฟังจบ สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นมาแล้วกล่าวว่า
“เวย์น ข้าไม่เข้าใจเลย ข้านึกว่าเจ้าจะไม่ยอมกลับไปกินหญ้าปากคอกเก่าเสียแล้ว”
รอยยิ้มของเวย์นชะงักค้าง
“เจ้าเพ้อเจ้ออะไรกัน? ข้าไปคิดจะกลับไปกินหญ้าปากคอกเก่าตั้งแต่เมื่อใด?”
ลูคัสถอนหายใจ เอ่ยต่อว่า