เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 240 พวกนอกรีต! ตายเสียเถอะ!!
ในดงหญ้าแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากค่ายทหารออกไปไม่ไกล แสงสีม่วงเข้มวาบผ่านไปเพียงแวบเดียว ร่างของโนเลสก็ปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า ณ จุดนั้น
เขาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง
เวทเทพเคลื่อนย้ายยังคงผลาญพลังจิตวิญญาณมากเกินไปจริง ๆ เพียงครั้งเดียวก็แทบจะสูบพลังจิตวิญญาณของเขาไปเกินครึ่ง ทว่ายังนับว่าโชคดีที่หนีรอดออกมาได้
เขาหันศีรษะกลับไปมองค่ายทหารที่เสียงผู้คนอึงอลและเสียงกู่ร้องสังหารดังระงมไปทั่ว รอยยิ้มบาง ๆ พลันปรากฏขึ้นที่มุมปาก
อาวุธในมือยาวแล้วอย่างไรเล่า? สุดท้ายก็ยังเป็นเขาที่มีฝีมือเหนือกว่าขั้นหนึ่งอยู่ดี
ความปราชัยชั่วคราวเป็นเรื่องธรรมดา ผู้ที่หัวเราะได้เป็นคนสุดท้ายต่างหากจึงจะเป็นตระกูลอิ๋งที่แท้จริง
คราวก่อนที่เสียทีให้อัคคีศักดิ์สิทธิ์ เขายังสามารถคิดค้นวิธีแก้ไขโดยใช้อัสนีสายฟ้าต้านอัคคีศักดิ์สิทธิ์ชั่วคราวขึ้นมาได้
คราวนี้ที่เสียเปรียบเพราะอาวุธสั้นเกินไป เช่นนั้นก็ยิ่งแก้ไขได้ง่ายดายกว่าเดิม
กลับไปคราวนี้เขาจะเตรียมอาวุธยาวห้าเมตรไว้สักเล่ม!