เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 206 ศาลพิพากษาแสงศักดิ์สิทธิ์
หลังจากเวย์นนำทุกคนเดินลงมาจากบันได เขาก็เอ่ยปากขึ้นว่า
“เมื่อพิจารณาว่าช่วงนี้เรารับประชากรเข้ามาเป็นจำนวนมาก จึงคาดการณ์ได้ว่าสายลับของแต่ละขั้วอำนาจย่อมไม่ยอมปล่อยโอกาสทองในการแทรกซึมเข้าสู่ศาสนจักรนี้ไปแน่”
“ข้าขอประกาศ ณ ที่นี้ว่า จัดตั้งศาลพิพากษาแสงศักดิ์สิทธิ์ขึ้นอย่างเป็นทางการ!”
“ลูคัส! ให้เจ้าดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาแห่งศาลพิพากษา!”
ลูคัสได้ยินดังนั้น ในใจก็พลันผุดความยินดีขึ้นมาสายหนึ่งก่อน
สิ่งนี้เกิดจากเกียรติยศและการยอมรับที่ตนเองได้รับ
ทว่าความยินดีนี้เพียงพริบตาก็จางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความรู้สึกอึดอัดหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก
ช่วงนี้เขาก็ถูกกิจการบ้านเมืองที่กองพะเนินเป็นภูเขาเลากาทับถมจนแทบหายใจไม่ทันอยู่แล้ว แม้แต่เวลาจะนอนหลับยังแทบไม่มี