กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 176 ชาวเลเธอลินผู้อาศัยอยู่ในป่านิรันดร์? เหตุใดเซตติงนี้ช่างคุ้นหูเช่นนี้นะ!
ไม่นานนัก แบร์นาร์ก็อาศัยวาทศิลป์อันยอดเยี่ยมคลี่คลายความเข้าใจผิดลงได้
ระหว่างการสนทนากับคาริม แบร์นาร์ก็ประเมินอุปนิสัยของพ่อค้าผู้นี้ได้อย่างรวดเร็ว
โลภมากตระหนี่ถี่เหนียว ทั้งยังขี้ขลาดกลัวเรื่องวุ่นวาย
ดังนั้นเมื่อแบร์นาร์หยิบตะเกียงน้ำมันเงินที่ช่างฝีมือแห่งเขตศาสนาเอาก์สประดิษฐ์ขึ้นอย่างประณีตออกมามอบให้เป็นของขวัญ ท่าทีของคาริมก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที
“หูแหลมหรือ? อ้อ ท่านกำลังพูดถึงชาวเลเธอลินสินะ?”
แบร์นาร์เอ่ยว่า
“ข้าเองก็ไม่สู้จะแน่ชัดนัก ทว่าพวกดูเหมือนจะมีฝีมือในการฝึกสัตว์สงครามสารพัดชนิดอยู่ไม่น้อย”
คาริมส่ายหน้า ยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วกล่าวว่า