กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 152 ให้เขาไสหัวไปด้านข้าง! ข้าจะไปพบบุตรทูนหัวของข้าแล้ว!
“ที่นี่ก็คือโถงกลางแห่งมหาวิหารเอาก์สของเรา เป็นโถงสำคัญที่เป็นรองเพียงวิหารศักดิ์สิทธิ์ขอรับ”
เมื่อบานประตูไม้โอ๊กอันหนาหนักค่อย ๆ เปิดออก เวย์นก็นำหน้าก้าวเข้าไปในโถงกลางเป็นคนแรก
สายตาของเหล่าบิชอปสิบกว่าท่านด้านหลังเขาถูกภาพทิวทัศน์ภายในโถงกลางดึงดูดไปในทันที
เวย์นเอ่ยแนะนำต่อไปว่า
“เพดานโค้งของโถงกลางมีความสูงถึง 43.35 เมตร โถงกลางทั้งหลังล้วนก่อสร้างขึ้นด้วยหิน…”
บรรดาบิชอปต่างพากันเงยหน้า ทอดสายตามองขึ้นไปยังเบื้องบนของโถงกลาง
โถงกลางอันสูงโปร่งเสียดตรงสู่ยอดโดม โค้งแหลมแบบโกธิกซ้อนสลับยืดขยายขึ้นไปเป็นชั้น ๆ แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างประดับกระจกสีขนาดมหึมาทั้งสองฟากของโถงกลาง สาดประกายเศษเงาแสงตะวันเจ็ดสีลงบนเนื้อหิน