กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 142 ผลพวงหลังสงคราม
เอลลีลุกพรวดขึ้นมา ก้าวไปที่ริมหน้าต่างแล้วมองออกไปข้างนอก
ผู้คนรวมกลุ่มกันสองสามคนส่งเสียงโห่ร้องยินดี บ้างก็ชูหมวกโยนขึ้นไปบนท้องฟ้า
มีคนชูแขนตะโกนก้องว่า “ขอถวายคำสรรเสริญแด่แสงศักดิ์สิทธิ์!”
ชั่วขณะถัดมา ทุกคนต่างพร้อมใจกันโห่ร้องว่า
“แสงศักดิ์สิทธิ์จงเจริญ!!”
เสียงโห่ร้องและเสียงตะโกนดั่งเสียงฟ้าร้องที่ระเบิดก้องขึ้นอย่างฉับพลัน ปัดเป่าความเงียบเหงาตลอดหลายวันมานี้ของท้องถนนจนหมดสิ้นในพริบตา
สีหน้าของเอลลีเผยความยินดีระคนประหลาดใจ เธอหมุนตัวรีบร้อนวิ่งลงบันไดมายังท้องถนน
พบว่าช่างตัดเสื้อเฒ่าของร้านตัดเสื้อข้างบ้านกำลังยืนอยู่ตรงหน้าร้าน มองดูผู้คนที่กำลังส่งเสียงเซ็งแซ่อยู่บนถนนด้วยรอยยิ้ม
เอลลีรีบเดินเข้าไปถามว่า