เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 133 รอยยิ้มไม่ได้หายไป เพียงแค่ย้ายที่
เหล่าทหารครูเสดเริ่มขับขานบทเพลงศักดิ์สิทธิ์ขึ้นอีกครา อาวุธในมือกระหน่ำฟันใส่ฝ่ายตรงข้ามไม่ยั้ง ฟาดฟันกองทัพแม่น้ำยมโลกที่สูญเสียพลังเสริมจากหมอกจนล้มตายบาดเจ็บไม่ขาดสาย
เมื่อเห็นกองกำลังฝ่ายตนด้านหน้าตกเป็นรองอีกครั้ง แนวรบก็เริ่มซวนเซจวนเจียนจะพังทลายอีกครา ฝีเท้าที่พุ่งไปข้างหน้าของเออร์ด็อกจึงค่อย ๆ ชะลอลง
เขาเริ่มถอยร่นไปข้างหลังอย่างแนบเนียน
เขาถึงกับไม่ยอมหันหลังกลับ เพียงแค่ก้าวถอยหลังไปทีละก้าวอย่างนั้น
ขณะที่แนวรบของกองทัพแม่น้ำยมโลกจวนเจียนจะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ด้านหลังก็มีเสียงฝีเท้าจำนวนมากดังแว่วมา
เออร์ด็อกเอียงศีรษะเล็กน้อย ใช้หางตาเหลือบมองแล้วพบว่าเป็นทัพใหญ่ฝ่ายตนมาถึง ก็พลันหยุดฝีเท้าที่กำลังถอยทันที