กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 108 【อัศวินเทมพลาร์】
ไรน์โฮลด์ที่หุบปีกทั้งสองข้างไว้ด้านหลังเพิ่งเดินพ้นวิหารศักดิ์สิทธิ์ออกมา ก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบสายหนึ่งที่พัดเข้ามาปะทะ
โดยเฉพาะสายลมเย็นที่พัดผ่านใต้หว่างขา ทำเอาเขาถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง
เวย์นที่อยู่ด้านข้างเห็นเข้าเต็มตา ในใจพลันร้องบอกว่าแย่แล้ว
ชิบหายแล้ว! ลมสารทวูบนี้คงทำให้เลนีรู้ตัวแน่!
ในเวลานั้นเอง แบร์นาร์ที่อยู่เบื้องหลังซึ่งมองทะลุความคิดของนายท่านตนมาแต่แรก จึงตัดสินใจตวาดขึ้นมาเสียงดังทันทีว่า
“ท่านไรน์โฮลด์! ยังจำบทสวดที่ท่านบิชอปสอนท่านได้หรือไม่? บัดนี้ สมควรแก่เวลาที่ท่านจะสรรเสริญพระนามศักดิ์สิทธิ์แด่พระคุณเจ้ามิคาเอลแล้ว!”
ไรน์โฮลด์ได้ยินเช่นนั้นก็รวบรวมสมาธิทันที มือขวาวาดเครื่องหมายกางเขนลงบนขนหน้าอกดกหนา หลับตาทั้งสองข้างลงเตรียมสวดภาวนา