กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 99 มาเป็นลูกชาย... รองมือรองเท้าของข้าเถอะ!
“อ้อ?”
สีหน้าของเวย์นพลันเคร่งขรึมขึ้นมา
“เล่าให้ข้าฟังหน่อย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ลูคัสเหลือบมองเขาแวบหนึ่งโดยไม่เอ่ยปาก พลางปรายตามองซิการ์ในมือตน
เวย์นทั้งขำทั้งระอา จึงเปิดตู้รื้อค้นอีกครา ทว่าคราวนี้ไม่อาจหาซิการ์ทองคำพบอีกแล้ว
เขาจึงหยิบซิการ์ในกล่องเงินออกมาหนึ่งกล่อง แล้วเปิดใช้【โองการเทพ】ตรงนั้นทันที
ครั้นแสงสว่างจางหายไป กล่องเงินมิได้เปลี่ยนไป ทว่าซิการ์สิบมวนข้างในล้วนกลายเป็นซิการ์ที่มีลายกางเขนสีทอง
เขาโยนกล่องเงินให้ลูคัส เกือบจะกระแทกลูคัสที่กำลังนั่งกระดกเก้าอี้จนหงายหลังคาที่
ลูคัสลนลานคว้าเก้าอี้จนทรงตัวได้ ก่อนจะเอ่ยอย่างอารมณ์บ่จอยว่า