กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 96 สหายของข้าเอ๋ย เจ้าต้องการซิการ์ทองคำอันนี้ หรือว่าซิการ์เงินอันนี้กันล่ะ?
“ของล้ำค่า…แท่งนั้นของข้า?”
หางตาของเวย์นกระตุกขึ้นมาทันที นี่มันบทพูดชวนคิดลึกอันใดกัน!
แม้ในใจเวย์นจะรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงซิการ์
ทว่าเมื่อมองใบหน้าชราภาพของเซอร์ดูรันแล้ว ในชั่วพริบตาหนึ่งเวย์นก็อยากจะแจ้งตำรวจขึ้นมาจริง ๆ
ไม่สิ ควรเรียกคนมาจับเจ้านี่โยนเข้าศาลศาสนาเสีย ให้มันได้ลิ้มรสอย่างซาบซึ้งว่าสิ่งใดคือความเจ็บปวด
เวย์นยกมือขึ้นคลึงหว่างคิ้ว ก่อนจะประดับรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า
“ท่านหมายถึงซิการ์หรือ?”
เซอร์ดูรันพลันแย้มยิ้ม หางตาย่นจนเกิดริ้วรอยตีนกาขึ้นเป็นสาย
“ย่อมเป็นเช่นนั้น ข้าเชื่อว่าท่านเองก็กำลังรอข้าอยู่มิใช่หรือ?”