กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 79 เสียงหวีดความตาย (1)
เวย์นกับแดเนียลยืนอยู่บนลานจัตุรัส พลางมองดูแผ่นหลังของมีชาที่ค่อย ๆ ไกลออกไป
“รุ่นพี่ มีชาพวกเขามีแค่สิบกว่าคน จะไม่เป็นไรจริง ๆ หรือ?”
เวย์นตอบว่า
“วางใจเถอะ จากการลาดตระเวนของคัทยา คราวนี้พวกโจรยกพวกออกมาแทบเกลี้ยงรัง”
“พวกมันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะแพ้ อีกทั้งรังลับของพวกมันก็มิดชิดมาก จึงแทบไม่มีคนเฝ้าอยู่เลย”
“เพราะงั้นเชื่อใจมีชาเถอะ ต่อให้มีปัญหาอะไร เขาก็จัดการได้”
แดเนียลพยักหน้าพลางเอ่ยว่า
“ไม่รู้ว่าจะยึดของตอบแทนจากที่นั่นได้มากเท่าไร พวกมันเป็นกองกำลังโจรที่ใหญ่ที่สุดในเวสต์ฟาเลิน คงจะไม่น้อยกระมัง?”
เวย์นกล่าวว่า