กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 52 ด้วยความแข็งแกร่งของเทพวงศ์ใหม่นี้ ในอนาคตเวย์นจะเป็นพระคาร์ดินัลก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
บริเวณรอบนอกของเมืองเล็ก โทมัสมองดูประตูสวรรค์กลางเวหาที่ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ช้า ๆ จนเลือนหายเข้าไปในม่านหมอกเมฆ
เขาก้มหน้ามองแท่นบูชาบนพื้นพลางเอ่ยถาม
“ท่านพ่อ ท่านเห็นหรือไม่?”
ภายในแท่นบูชามีสุรเสียงชราภาพสายหนึ่งดังแว่วมา
[โทมัส ข้าเข้าใจดีว่าเจ้าได้เห็นสิ่งที่ทำให้เจ้าตกตะลึง ข้าฟังออกจากน้ำเสียงของเจ้าได้]
[แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง เจ้าจะใช้แท่นบูชาที่ส่งได้เพียงเสียงมาติดต่อข้า แล้วบอกให้ข้า “ดู” ไม่ได้ เข้าใจหรือไม่?]
โทมัสเพ่งมองอย่างละเอียด ถึงได้พบว่าเมื่อครู่ตนร้อนใจเกินไป ตอนสร้างแท่นบูชาจึงใช้วัตถุดิบแท่นบูชาจิตแบบเรียบง่ายที่สุด
“ขออภัยขอรับท่านพ่อ ข้า…”
“ไม่เป็นไรขอรับพ่อ เมื่อกี้ผมก็ติดต่อคุณปู่ไปเหมือนกัน ผมใช้วัตถุดิบไม่ผิด!”