กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 35 ไปสิ! ไปเผาฆ่า! ไปปล้นชิง!
ในค่ายพักแห่งหนึ่ง ณ ชานเมืองเขตนิวยอร์ก
เด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าคอกสัตว์ที่สร้างขึ้นชั่วคราว
เด็กสาวมีอายุราว 18 ปี ผิวพรรณขาวผ่องดั่งหิมะและละเอียดเนียนนุ่ม ช่างดูตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับเหล่าคนในเผ่ารอบข้าง
เส้นผมสีทองอ่อนของเธอไม่ได้ผ่านการดูแลจัดแต่งมากนัก จึงทอดตัวระลงมาบนแผงอกอย่างค่อนข้างตามสบาย
ขณะที่ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเธอกำลังจดจ่อแน่วแน่กับการเพ่งมองฮิปโปกริฟฟ์ตรงหน้า ด้านหลังพลันมีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้น
“คัทยา! คัทยา!”
เด็กสาวขมวดคิ้วอันงดงาม หันหลังกลับไปมอง
พี่ชายของเธอกำลังเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเปี่ยมโทสะ
“บัดซบเอ๊ย! ไอ้สารเลวสองตัวนั่น! ไอ้สารเลว!!”