เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 22 หญิงสาวสีทอง
เมื่อกัสตงเฒ่าเล่าเรื่องวกไปวนมาจนจบ ในที่สุดเวย์นก็ปะติดปะต่อต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวได้กระจ่าง
ครอบครัวนี้ จะพูดยังไงดีเล่า ช่างไม่ง่ายดายเอาเสียจริง ๆ
พูดตามตรง เขาสงสารพวกเขามาก ทว่าเขากลับไม่คิดจะให้พวกเขายืมเสบียงอาหาร
เวย์นไม่เคยเป็นคนดีตามคำนิยามดั้งเดิมอยู่แล้ว
หากอยู่ในช่วงเวลาอันสงบสุข เขาคงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยืมเสบียงได้ก็ให้ยืม ช่วยได้ก็ยื่นมือช่วย
ทว่ายามนี้ นับแต่ประกาศเกณฑ์ทหารป่าวร้องออกไป เสบียงอาหารในตลาดก็แทบหาซื้อไม่ได้แล้ว
ไม่ว่าจะเป็นเรือนไร่เรือนนาแถบนอกเมือง หรือเสบียงส่วนเกินตามหมู่บ้าน ต่างก็ถูกท่านบารอนเกณฑ์และกว้านซื้อไปจนเหี้ยนเตียน
ผู้คนจำนวนมากที่ไหวตัวไม่ทัน เสบียงที่เหลืออยู่ในบ้านแทบไม่พอยาไส้ได้กี่วัน
ยามนี้จึงกำลังตื่นตระหนกวิ่งวุ่นเสี่ยงโชคไปทั่ว