กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 5 มีดเฉพาะสำหรับหั่นผลไม้ของท่านกาเบรียลผู้งดงามเจิดจรัสและบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์
รุ่งเช้าวันถัดมา เสียงหัวเราะลั่นระลอกหนึ่งดังแว่วออกมาจากโบสถ์ดิทมาร์ ทำเอานกบนต้นไม้ในลานหลังบินแตกตื่นตกใจ
“ฮ่า! สำเร็จแล้ว! ฮ่า ๆ ๆ! สำเร็จแล้ว!”
เวย์นในยามนี้ราวกับนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องในภาพยนตร์
เปลือยท่อนบนขดตัวอยู่ในห้องหนังสือ ผมเผ้ายุ่งเหยิง นัยน์ตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ
รอบกายวางระเกะระกะไปด้วย “สิ่งประดิษฐ์” สีเงินขาวเต็มไปหมด
ยามนี้เขากำลังประคองมีดสั้นสีเงินขาวรูปทรงเรียวยาวเล่มหนึ่งไว้เหนือศีรษะด้วยสองมือ พลางโห่ร้องด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง
บนตัวมีดสีเงินของมีดสั้นเล่มนั้น แน่นขนัดไปด้วยลวดลายคล้ายลายดามัสกัส