ตอนที่ 163 เคราะห์ซ้ำกรรมซัดคนสู้ชีวิต

แต่ก่อนเวลาสวี่มู่เกอพาโก่วต้านไปเดินเล่น มันก็เหมือนหมาทั่วไป เป็นแค่ไอ้ต้าวหมาธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง

พอเจอหมาตัวอื่นก็ยังวิ่งเข้าไปดมฟุดฟิด

แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว ไอคิวสูงขึ้น เปลี่ยนไปแล้ว

เจอหมาตัวอื่นตามทางก็ไม่คิดจะสนใจ ปรายตามองแวบเดียวแล้วก็เดินผ่านไป

มีช่องว่างระหว่างวัยซะแล้ว

ตู๋กูก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน

เมื่อก่อนมันเย็นชากับทุกคน ไม่สนใจใครทั้งนั้น อย่างมากที่สุดคืออยากเล่นเมื่อไหร่ค่อยยอมมาเล่นด้วยแป๊บหนึ่ง

ตอนนี้มันยังคงไม่สนใจคนอื่นเหมือนเดิม แต่กลับออดอ้อนสวี่มู่เกอมาก เพราะมันรู้ว่าสวี่มู่เกอเป็นคนเลี้ยงดู คอยหาข้าวหาน้ำและของเล่นให้

การเลี้ยงสัตว์ฉลาดๆ มันสบายกว่าเลี้ยงสัตว์โง่ๆ เยอะเลย

พวกเขาเดินเล่นกันอยู่ในหมู่บ้าน