ตอนที่ 106 เห็นทุกคนลำบาก ผมก็สบายใจแล้ว

หลังจากสวี่มู่เกอตื่นนอนก็เดินมาที่ห้องนั่งเล่น แล้วพบว่าเหลียงรุ่ยเสฺวี่ยกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่

"ในที่สุดนายก็ตื่นสักทีนะ"

สวี่มู่เกอทำหน้างง "มีเรื่องอะไรเหรอครับ"

"ฉันอยากรอนายทำมื้อเช้า จะขอฝากท้องกินข้าวด้วยสักมื้อน่ะ" เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยเอ่ย

กับข้าวที่สวี่มู่เกอทำเมื่อคืนนี้ เธอยังจำรสชาติได้จนถึงตอนนี้เลย มันอร่อยกว่าที่เธอทำเองตั้งเยอะ

วันนี้เธอก็เลยยอมทนหิวสักพักเพื่อรอสวี่มู่เกอ

สวี่มู่เกอเดินไปข้างๆ เธอแล้วถามว่า "เธอดมดูสิ ได้กลิ่นอะไรไหม"

เหลียงรุ่ยเสฺวี่ยทำจมูกฟุดฟิด "ไม่มีนี่"

"ผมเพิ่งตดน่ะ ให้เธอกินตดไปก่อนแล้วกัน" สวี่มู่เกอกล่าว