ตอนที่ 43 พี่มู่ นายอยากจะเหินฟ้าหรือไง!

หลังจากยืนยันว่าทุกคนขึ้นรถครบแล้ว รถทั้งสามคันก็เคลื่อนตัวออกจากมหาวิทยาลัยพร้อมกัน

โหลวจ้านเหล่ยในฐานะหัวหน้าห้อง ไม่ได้เลือกนั่งรถคาเยนน์คันเดียวกับพวกสวี่มู่เกอ แต่เลือกไปนั่งรถบัสกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ

จุดนี้ถือว่าเขาคิดได้รอบคอบทีเดียว

บนรถของสวี่มู่เกอจึงมีแค่พวกเขาสี่คน ที่นั่งข้างคนขับไม่มีใครนั่งเลย ทั้งสามคนดันดึงดันจะเบียดกันอยู่ที่เบาะหลัง

เว่ยฮั่นจงถอนหายใจยาวด้วยความทึ่ง

"พวกเราเพิ่งเปิดเทอมมาได้สองเดือน นายกลายเป็นสตรีมเมอร์แถวหน้า สอบใบขับขี่แถมซื้อรถขับ ส่วนพวกเราล่ะ ไม่มีอะไรสักอย่าง เพิ่งเคยรู้สึกเป็นครั้งแรกเลยว่า ช่องว่างระหว่างคนกับคน มันยังกว้างกว่าช่องว่างระหว่างคนกับหมาเสียอีก"

เหยียนลี่ที่อยู่ข้างๆ ตบไหล่เขาเบาๆ