เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 พี่เสวี่ยหนิง ถึงเวลาที่พี่ต้องทำตามสัญญาแล้ว
ตอนที่เจียงเฟิงกำลังสับสนวุ่นวายอยู่ในสายลม จวงเสวี่ยหนิงกลับตื่นขึ้นมา
"ช่วย"
จวงเสวี่ยหนิงเพิ่งตะโกนได้แค่คำเดียว เจียงเฟิงก็เอามือปิดปากนางอย่างว่องไว
"พี่เสวี่ยหนิง พี่ใจเย็นๆ ก่อนนะ ผมจะปล่อยมือแล้ว โอเคไหม พี่ไม่ต้องห่วง ผมจะไม่ทำร้ายพี่" เจียงเฟิงพูดเสียงเบา
ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้จวงเสวี่ยหนิงผ่านอะไรมา พอฟังคำพูดของเจียงเฟิง แววตาของนางยังคงเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
เจียงเฟิงจนใจได้แต่พูดอีกครั้ง "พี่ดูสิ ที่นี่คือบ้านของผม ถ้าผมจะทำร้ายพี่ ผมก็ไม่จำเป็นต้องพาตัวพี่มาที่บ้านผมใช่ไหมล่ะ พี่เคยเห็นนักโทษคนไหนที่ทำความผิดข้างนอกได้แต่กลับตั้งใจลากเหยื่อมาทำที่บ้านตัวเองบ้างไหม"
จวงเสวี่ยหนิงได้ฟังก็คิดตาม ดูท่าจะมีเหตุผลอยู่
นางจึงค่อยๆ สงบลง