เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 เหตุผลที่สารภาพรักได้ตอนสิบแปดปี
"ก็คือ..." เสวี่ยจู๋ลังเลเล็กน้อย ในที่สุดก็พูดว่า "คุณก็รู้ ก่อนที่ฉันจะถูกเถียนจงกวงรับบุตรบุญธรรม ฉันอาศัยอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าฮวาเถียนตลอด ตอนอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งอายุเท่าฉัน ตอนอยู่ที่นั้นเขาเคยดูแลฉันหลายอย่าง เกินเดือนกว่ามาแล้ว เขาป่วยหนัก พวกเราไปเยี่ยมเขา พี่เสวี่ยเซียนก็ไปด้วย แล้วก็เพื่อนๆ ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ตอนนั้นพี่เสวี่ยเซียนถามเขาว่ามีความปรารถนาอะไร ทุกคนจะพยายามช่วยเขาทำให้สำเร็จ ผลปรากฏว่าเด็กผู้ชายคนนั้นพูดว่า อยากให้ฉันเป็นแฟนเขาแค่วันเดียว เขาบอกว่าเขาแอบชอบฉันมาตั้งแต่เด็ก แต่ก่อนเพราะฐานะต่ำต้อยไม่กล้าสารภาพ ตอนนี้ใกล้จะตายแล้ว จึงอยากทำความฝันนี้ให้สำเร็จ ตายไปก็มีความสุข"
เธอหยุดครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "ตอนนั้นคนอื่นๆ ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าต่างก็คะยั้นคะยอให้ฉันตอบตกลง แต่ฉันรู้สึกอึดอัด แม้ฉันจะไม่รังเกียจเขา และตอนอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเขาก็เคยช่วยฉัน แต่ความรู้สึกไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาแลกเปลี่ยนกันได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาเคยช่วยฉันจริง แต่..."
เสวี่ยจู๋หยุดอีกครั้ง จ้องมองเจียงเฟิงแล้วพูดว่า "ผู้ชายในโลกนี้ที่ยอมเอาชีวิตสู้เพื่อฉัน มีเพียงเจียงเฟิงคนเดียว"
เสิ่นโม่ลี่เคาะหัวเสวี่ยจู๋ "พูดประเด็นสิ!"