0006

⬢⬢⬢

บทที่ 6 เสวี่ยจู๋ตกสู่ความมืด

“ถึงฉันในวัย 18 ปี

สวัสดี เจียงเฟิง ฉันคือเธอในอนาคต ตอนนี้ชีวิตฉันพังยับเยินไปหมด รู้สึกเสียใจอย่างที่สุดกับการเลือกในชีวิตที่ผ่านมา เพื่อไม่ให้ฉันในอดีตต้องเดินซ้ำรอยเดิม ฉันจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ให้เธอด้วยความสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง”

เมื่อเห็นบทขึ้นต้นที่คุ้นเคยนี้ หัวใจของเจียงเฟิงก็กระตุกวูบ

“ทำไมกัน? ทุกอย่างที่ฉันทำตอนนี้มันเปลี่ยนอนาคตไม่ได้เลยหรือ?”

เขาหายใจเข้าลึก แล้วอ่านต่อ

“วันที่สามธันวาคม เธอต้องหยุดโม่หลานกับเสวี่ยจู๋ไม่ให้เจอกันให้ได้

โม่หลานเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวมาก

ในปีนั้น อุบัติเหตุรถยนต์ของพ่อเธอไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการฆาตกรรมที่เธอวางแผนมาอย่างดี อาชญากรรมสมบูรณ์แบบที่หาจุดผิดสังเกตไม่ได้เลยแม้แต่จุดเดียว