กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 223 ฉันชื่อวีโลเทีย
ระยะทางราวๆ สิบกิโลเมตร ใช้เวลาบินไม่นานก็มาถึง
พอเรือเหาะร่อนลงจอดที่ขอบเมือง ก็มีชาวเมืองมายืนมุงรอดูกันแน่นขนัด
บนทวีปบารีมีถิ่นที่อยู่ของเผ่าพันธุ์ต่างๆ นับไม่ถ้วน แต่ถ้าจะพูดถึงเมืองใหญ่ระดับเดียวกับนครเสรีแล้วล่ะก็ มีอยู่ไม่มากเลยจริงๆ
อย่างเมืองตรงหน้าซึ่งตั้งอยู่ริมชายขอบของเทือกเขาแสนยอดแห่งนี้ เข้าข่ายคำว่าห่างไกลความเจริญอย่างสมบูรณ์แบบ
สำหรับชาวเมืองที่นี่ ยานพาหนะอย่างเรือเหาะเป็นสิ่งที่เคยได้ยินแต่จากเรื่องเล่าปากต่อปาก ไม่เคยมีใครเคยเห็นของจริงมาก่อนเลยสักคน
พอจู่ๆ มีของแปลกประหลาดพรรค์นี้มาโผล่ตรงหน้าบ้าน มีหรือที่พวกเขาจะไม่แห่กันมามุงดู
ก่อนจะลงจากเรือเหาะ ทุกคนในห้องโดยสารก็มองเห็นกลุ่มออร์คตัวสูงกว่าสองเมตร หน้าตาเขียวคล้ำและมีเขี้ยวงอกโง้ง ยืนล้อมเรือเหาะเอาไว้จนแน่นเอี้ยด