ตอนที่ 42 แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แน่ ๆ

ตอนที่ 42 แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แน่ ๆ

ในห้องนอน จ้าวเย่ากำลังอารมณ์ดีไม่น้อย

การได้ช่วยชีวิตคนเอาไว้คนหนึ่ง ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมใจมาก

พอตั้งท่าจะนอน เหลือบไปเห็นเหล้ากลั่นแท้ที่เหลือวางทิ้งไว้บนโต๊ะ ความอยากรู้อยากเห็นก็ผุดขึ้นมาทันที

“เหล้ากลั่นแท้นี่มันแรงขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย? ขนาดคนแคระยังหลับไปเป็นวัน งั้นถ้า…ฉันขอลองชิมดูหน่อยล่ะ?”

เขาบิดฝาขวดออก แล้วลองจิบไปคำหนึ่ง ตาของจ้าวเย่าก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที