กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 228 ลูกสาวของตัวประกอบหญิงที่เป็นตัวเบี้ย 1
“พ่อ พ่อ...”
“หนูเจ็บมากเลย พ่อกอดหนูหน่อยได้ไหม...”
“ชาติหน้า ถ้าพ่อรักหนูก็คงดี...”
ในความว่างเปล่า มีเสียงอ่อนแรงของเด็กหญิงคนหนึ่งดังขึ้น เสียงนั้นค่อยๆ เลือนรางลง จนจางหายไปหมด
“!!”