บทที่ 375 ความโรแมนติกของผม โอกาสของผม

บทที่ 375 ความโรแมนติกของผม โอกาสของผม

ไม่ไกลออกไปข้างหน้าก็คือชุมชนจิ่นซิ่ว

เยี่ยเยว่ฉานเอ่ยขึ้นว่า "ฉันหิวแล้ว หาที่กินข้าวเย็นกันเถอะ ถ้าเธอไม่หิว จะนั่งดูฉันกินก็ได้นะ"

ผมพาเยี่ยเยว่ฉานไปที่ร้านอาหารเสฉวนแห่งหนึ่ง แล้วนั่งลงในห้องส่วนตัว

ที่นี่เน้นอาหารปรุงกินเองในบ้าน แต่รสชาติดีมาก ผมกับเยี่ยเยว่ฉานสั่งกับข้าวไปห้าอย่าง ซุปหนึ่งอย่าง และมีข้าวสวยเป็นอาหารหลัก

ขณะจิบน้ำบ๊วยเปรี้ยวที่ทางร้านแถมให้ เยี่ยเยว่ฉานก็ยิ้มมองผม "ผ่าได้หยกขาวพันธุ์กระจก ก็เหมือนกับเหมียวเสี่ยวยวี่มาหาเธอที่เมืองหลวง อารมณ์ความรู้สึกเธอพิเศษขนาดนี้ น่าจะดื่มให้เมาแอ๋ไปเลยนะ"

"ถ้าผมเมาขึ้นมา แล้วพี่ทำรุ่มร่ามกับผมจะทำยังไงล่ะ ผมไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก พี่ดันมาบอกผมว่าท้องแล้วน่ะสิ"

ผมมองเยี่ยเยว่ฉาน และค้นพบอีกครั้งถึงความงดงามและความสูงส่งของเธอ

กลิ่นอายสง่างามของพี่ฉานนั้นเหนือล้ำหลุดพ้นจากทางโลก แม้แต่เวลาด่าคน เธอก็ยังคงดูสง่างาม