บทที่ 373 ผมซื้อหินดิบสุดมหัศจรรย์มาหนึ่งก้อน

บทที่ 373 ผมซื้อหินดิบสุดมหัศจรรย์มาหนึ่งก้อน

คุณชายเซียวมองผมด้วยสายตาดูแคลนอย่างยิ่ง "ถังเฟิง ถ้านายกล้าตั้งงบไว้หลายสิบล้านจริง หินก้อนที่แพงที่สุดก็เป็นของนายแล้ว แถมยังผ่าได้อีกตั้งหลายก้อน ถ้านายดวงดี ไม่แน่ว่าเงินหลายสิบล้านอาจกลายเป็นร้อยสองร้อยล้านก็ได้!"

"นายเป็นตัวอะไรวะ ฉันจะเล่นพนันหิน จำเป็นต้องให้นายมาจัดแจงด้วยเหรอ"

มือขวาของผมยังพันผ้าก๊อซอยู่ พอมองดูแบบนี้ ยิ่งทำให้ผมดูเป็นตัวอันตรายที่กล้าลงไม้ลงมือ เพราะผมไม่กลัวแม้กระทั่งการที่ตัวเองจะบาดเจ็บ

คุณชายเซียวหุบปากลงทันที ส่วนฮวาเสี่ยงหรงกับคุณชายเสิ่นไม่มีปฏิกิริยาอะไร

ปาร์ตี้พนันหินดำเนินต่อไป

บางคนผ่าได้หยกที่เนื้อใสไม่พอ ก็ขาดทุน บางคนผ่าได้หยกแดงที่เนื้อใสพอสมควร ก็เสมอตัว...

ผมกับเยี่ยเยว่ฉานเป็นเพียงผู้ชมโดยพื้นฐาน เดินวนเวียนดูตามโซนต่างๆ อยู่หลายรอบแล้ว แต่ผมก็ยังไม่ได้เลือกหินดิบ