บทที่ 366 ความใจป้ำของผม ความเศร้าใจของพี่ฉาน

บทที่ 366 ความใจป้ำของผม ความเศร้าใจของพี่ฉาน

"ถังเฟิง ขึ้นมาที่ชั้นสองสิ จะให้เปิดหูเปิดตาหน่อย"

พอนางสาวพม่าเหนืออย่างตงปาลาพูดแบบนี้ ผมก็ฟังเข้าใจแล้วล่ะว่าแม่คุณเขาอยากให้ผมเปิดหูเปิดตา

ห้องหนังสือชั้นสองในวิลล่าของหลิวเหม่ยเฉิน

ที่นี่มีตู้เซฟขนาดใหญ่กับขนาดเล็กสองตู้ ข้างในใส่อะไรไว้บ้างผมก็ไม่รู้ เพราะหลิวเหม่ยเฉินไม่เคยเปิดตู้เซฟให้ผมดูเลย

เรื่องนี้ผมเองก็แทบไม่เคยนึกอยากรู้ เพราะไม่ว่าข้างในจะเก็บอะไรไว้ มันก็ไม่ใช่ของผมอยู่ดี

ตอนนี้หลิวเหม่ยเฉินเปิดตู้เซฟใหญ่ แล้วหยิบกล่องที่ทำจากวัสดุพิเศษกล่องหนึ่งออกมาจากข้างใน

ตงปาลาถือกล่องใบนั้น เดินเยื้องย่างอย่างมีจริตจะก้านอย่างเป็นพิธีรีตองตรงเข้ามาหา