กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 346 นี่แหละคือชีวิต ความเป็นจริงและความลุ่มหลง
ผมนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ไม่รู้ว่าควรจะพิมพ์นิยายต่อ หรือเปิดเกมออนไลน์เล่นดี
หลิวเหม่ยเฉินนั่งอยู่ข้างๆ ผม ไม่ว่าผมจะอยากหรือไม่ก็ตาม กลิ่นกายของเธอก็ลอยมาแตะจมูก แค่เอียงหัวไปนิดเดียวก็มองเห็นความเร่าร้อนของเธอได้แล้ว
ในเมืองหลวง หลิวเหม่ยเฉินกับหยางต้าเผิงล้วนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม
แต่เดิม เจียงนีกับเสี่ยวชุ่ยก็เป็นเพื่อนที่ดีของผมเหมือนกัน ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะยังเป็นอยู่ไหม
หลิวเหม่ยเฉินเหมือนจะอ่านใจผมออก "ถังเฟิง นายเป็นคนที่แคร์เพื่อนมาก สถานการณ์ตอนนี้ทำให้ทรมานใจมากใช่ไหม"
"ทรมานมาก"