บทที่ 312 กลับบ้านไปทำธุระ พ่อแม่จะปฏิบัติต่อผมอย่างไร?

บทที่ 312 กลับบ้านไปทำธุระ พ่อแม่จะปฏิบัติต่อผมอย่างไร?

เช้าตรู่

ตอนที่ผมเดินออกมาจากห้องตัวเอง ซูรื่อน่าดูเหมือนกำลังทำกับข้าวอยู่ในครัวงั้นหรือ?

ผมขี้เกียจแม้แต่จะเดินไปดู เพราะกับข้าวที่ซูรื่อน่าทำมันห่วยแตกจนกินแทบไม่ลง บางทียังทำเอาตัวเธอเองคลื่นไส้จนอ้วก สู้กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยังจะเข้าท่ากว่า

ขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ ซูรื่อน่าก็วิ่งโร่ออกมาจากครัว

ชุดลำลองอยู่บ้านขับเน้นทรวดทรงอันอวบอิ่มของเธอให้เด่นชัด เธอเอ่ยอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส "ถังเฟิง วันนี้นายจะกลับบ้านเกิด ฉันเลยทำมื้อเช้าให้กิน กินให้อิ่มท้องนะ จะได้เดินทางโดยสวัสดิภาพ"

"ขอบใจนะ"

ผมส่งยิ้มให้ซูรื่อน่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป พลางพึมพำกับตัวเอง "กับข้าวที่เธอทำ ตัวเธอเองยังไม่ชอบเลย แล้วผมจะไปชอบลงได้ยังไง"

"ถังเฟิง เจ้าเด็กบ้านี่แกพูดว่าอะไรนะ"

ซูรื่อน่าที่อยู่ข้างนอกได้ยินเข้าก็เริ่มทุบประตู