บทที่ 301 ภาพความเป็นจริง รักคือสิ่งใดกันแน่

บทที่ 301 ภาพความเป็นจริง รักคือสิ่งใดกันแน่

หลิวเหม่ยเฉินกอดคอผมไว้

จากนั้น หน้าท้องกับซี่โครงของผมก็โดนเธอชกไปสองหมัด ช่างลงแรงเต็มเหนี่ยวจริงๆ

"ได้ซ้อมนายไปสองสามที ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย คืนนี้ฉันคงไม่นอนไม่หลับแล้วล่ะ"

หลิวเหม่ยเฉินปล่อยผม จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นเดินห่างออกไปสองสามก้าว ไปยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกพลางมองดูสายฝนปรอยๆ ด้านนอก

"เยี่ยกุ้ยหยางฟื้นตัวได้ดี แต่ในใจเขาเกลียดนายเข้าไส้ มักจะพูดย้ำกับเยี่ยเยว่ฉานอยู่เรื่อยว่าถ้าเธอกล้าไปมาหาสู่กับถังเฟิง จะตัดพ่อตัดลูกกัน"

"เยี่ยกุ้ยหยางไม่มีทั้งระดับและความสุขุมแบบเฉินหลัน ตอนนั้นเขาพุ่งเข้ามาชนขาผมเองแท้ๆ นี่ยังจะผูกใจเจ็บผมไปตลอดชีวิตอีกเหรอ" ผมกลัดกลุ้มใจจริงๆ