บทที่ 293 ผมหยอกล้อพี่ฉาน คำเตือนสติของเฒ่าเฉวียน

บทที่ 293 ผมหยอกล้อพี่ฉาน คำเตือนสติของเฒ่าเฉวียน

พอออกจากห้องของเจียงชุนเสวี่ย ผมก็มองเยี่ยเยว่ฉาน "แบบนี้ก็แย่เลยสิ ต่อไปนี้เธอคบหาดูใจกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้แล้ว แถมผมกับเธอก็ตัดขาดความสัมพันธ์กันอีก"

"โสดก็ดีแล้ว ฉันจะอยู่เป็นโสดไม่แต่งงานไปตลอดชีวิต คอยดูแลแม่อยู่ข้างๆ" เยี่ยเยว่ฉานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"หรือไม่คืนนี้เราสองคนนอนด้วยกันเลยล่ะ ในห้องหนังสือบ้านเจียงนีนี่ไง?"

"ถุย!"

เยี่ยเยว่ฉานถ่มน้ำลายรดหน้าผมหนึ่งที

จากนั้น ผมก็ดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก แล้วใช้ใบหน้าของเธอเช็ดคราบน้ำลายออก

เฉินหลันเดินออกมาเห็นเข้าพอดี จึงเอ่ยเสียงเย็น "พวกเธอทำอะไรกันน่ะ? ถังเฟิง นายคิดว่าตัวเองจะสมหวังหรือไง?"

"ผมไม่ได้คิดว่าจะสมหวังหรอกครับ แต่เยี่ยเยว่ฉานถ่มน้ำลายใส่ผม ผมก็เลยต้องใช้หน้าเธอมาเช็ดหน้าผม"