กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 282 ผู้โลดแล่นในโลกโลกีย์
พอกลับมาถึงห้องเช่า ซูรื่อน่าก็ส่งเสียงบอกอย่างขี้เล่นว่า "ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" แล้วก็พุ่งพรวดเข้าไปทันที
ผมนั่งอยู่บนโซฟาห้องรับแขก พอจะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวในห้องน้ำอยู่บ้าง
พอซูรื่อน่าออกมา เธอก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างผมทันทีจนโซฟาทั้งตัวยวบไหว
ผมยิ้มพลางเอ่ย "ความมีชีวิตชีวาและเร่าร้อนของสาวทุ่งหญ้า ช่างทำให้ผู้ชายหลงจนโงหัวไม่ขึ้นได้ง่ายจริงๆ"
"แถบทุ่งหญ้าก็ไม่ได้มีแต่คนสวยหรอกนะ ทั้งหน้าตาและรูปร่างของฉันถือว่าระดับท็อปทั้งนั้น ฉันพูดแบบนี้ดูหลงตัวเองไปหน่อยไหม เหมือนคนไม่มีมารยาทเลย"
"คุณถ่อมตัวมากแล้ว ขนาดคนไม่สวยยังชอบหลงตัวเองเลย นับประสาอะไรกับคุณ ตอนคุณเต้นที่บาร์จิงเตี่ยน เคยทำเอาคนอ้าปากค้าง เคยทำคนเลือดกำเดาไหลมาแล้ว"