บทที่ 270 ระลอกคลื่นและความเคลิบเคลิ้ม

บทที่ 270 ระลอกคลื่นและความเคลิบเคลิ้ม

"ผู้ชายกับผู้หญิงมีมิตรภาพบริสุทธิ์ที่ไหนกันล่ะ ในเมื่อไม่ใช่พ่อแม่เดียวกันและไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือด มันก็ต้องดึงดูดเข้าหากันอยู่แล้ว ถ้าคิดว่าฉันพูดผิด พวกนายก็ร่วมมือกันซ้อมฉันส่งโรงพยาบาลไปเลยสิ" โจวยวิ๋นพูดขึ้นมาอย่างน้อยใจ

ผมจุดบุหรี่ให้ตัวเองมวนหนึ่ง เพื่อให้ดูสุขุมขึ้น "ที่จริงการวิเคราะห์ของโจวยวิ๋นก็ถูก ผู้ชายกับผู้หญิงไม่มีมิตรภาพบริสุทธิ์หรอก แต่เยี่ยเยว่ฉานกับไลเอิน ปกติคนหนึ่งอยู่ในประเทศที่เมืองหลวง อีกคนอยู่ต่างประเทศที่ซานฟรานซิสโก แทบไม่ได้เจอกัน แค่ส่งข้อความโทรคุยกันบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น"

ผมเชื่อคำพูดของเยี่ยเยว่ฉานเองมากกว่าว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่ และเฉินหลันก็เคยพูดอะไรทำนองนี้เหมือนกัน ว่าลูกสาวของเธอไม่เคยมีผู้ชายมาก่อน พร้อมทั้งบอกไม่ให้ผมรังแกเยี่ยเยว่ฉาน