บทที่ 268 เรื่องประดังเข้ามาเป็นระลอก ทำเอาผมเหงื่อตก

บทที่ 268 เรื่องประดังเข้ามาเป็นระลอก ทำเอาผมเหงื่อตก

ผมเดินตามเฉินหลันเข้าไปในห้องหนังสือ

เฉินหลันจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง มองผมด้วยสายตาเย็นชา "ทำไมถึงไปวิพากษ์วิจารณ์เรื่องส่วนตัวของฉันต่อหน้าเว่ยฟางหัวที่ฟิตเนสฟางเฉ่าตี้"

ผมถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ หรือว่าวันนั้นเว่ยฟางหัวแค่นึกครึ้มขึ้นมาถึงได้พูดเรื่องเฉินหลันกับเยี่ยกุ้ยหยาง

พอลองนึกทบทวนดู ผมก็คิดว่าที่ตัวเองเดาไว้ก่อนหน้านี้น่าจะถูกต้อง วันนั้นเฉินหลันก็อยู่ที่ฟิตเนสฟางเฉ่าตี้ด้วย เธอสวมชุดโยคะแอบอยู่ในห้องไหนสักห้อง

พอผมหัวเราะแหะๆ ออกมา สีหน้าของเฉินหลันก็เริ่มไม่นิ่งสุขุมเหมือนเดิมอย่างเห็นได้ชัด

"มีอะไรน่าขำ นายคิดว่าฉันน่าตลกนักเหรอ"

"คนที่น่าขำไม่ใช่น้าเฉินหรอกครับ แต่เป็นเยี่ยกุ้ยหยางต่างหาก ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ น้าเฉินเป็นผู้หญิงที่ดี มีทั้งความสง่างามและใจกว้างมาโดยตลอด เมื่อก่อนเยี่ยกุ้ยหยางเป็นฝ่ายทำผิดต่อน้าเอง"