บทที่ 257 ริมทะเลสาบชิงกู่ ต้วนชิวสุ่ยคนพิลึก

บทที่ 257 ริมทะเลสาบชิงกู่ ต้วนชิวสุ่ยคนพิลึก

หลายวันหลังจากนั้น ผมยังคงอยู่บ้าน

ปั่นนิยาย เล่นเกม เดินเตร็ดเตร่ในตัวอำเภอ พอกลับบ้านก็ได้กินกับข้าวฝีมือแม่

ชีวิตที่ทั้งสบายอารมณ์และอบอุ่นแบบนี้ทำให้ผมเริ่มจะติดใจเข้าแล้ว

ขณะเดียวกัน เงินลงทุนที่บ้านผมลงให้กับบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ซินอวี้ก็คืบหน้าไปอย่างราบรื่น ตระกูลต้วนไม่ได้แอบเล่นตุกติกอะไร

แต่ความจริงก็คือ ที่บ้านผมได้ล่วงเกินตระกูลต้วนอย่างรุนแรงไปแล้ว

พ่อผมกับต้วนชิงไป๋ได้พบหน้ากันและช่วยประนีประนอม เรื่องราวดูเหมือนจะผ่านพ้นไป แต่ความขัดแย้งที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

พริบตาเดียวก็ถึงวันขึ้นเก้าค่ำ

ตอนที่ผมกำลังปั่นนิยายอยู่ในห้องบนชั้นสอง เหมียวเสี่ยวยวี่จากตำบลเค่าซาน มณฑลซีหนาน ก็ส่งคำขอวิดีโอคอลมา

เมื่อครู่ใจผมยังรู้สึกสับสนว้าวุ่นอยู่บ้าง แต่พอเห็นชื่อแสงแดดหนึ่งเมตรกะพริบขึ้นมา อารมณ์ของผมก็ดีขึ้นเป็นกอง