เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 255 ตระกูลต้วนแห่งอำเภอชิงกู่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
"ถังเฟิง ต่อไปพวกนายก็เรียกฉันว่าเยี่ยนจื่อเถอะนะ!" หลิวเยี่ยนจิบเบียร์พลางพูดยิ้มๆ
"ได้สิ" ท่าทีของผมยังคงดูเป็นปกติดี
แต่ว่า ฉินหนานที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำดันได้ยินที่หลิวเยี่ยนพูดเข้าพอดี จึงทำหน้าบึ้งตึงแล้วพูดว่า "เยี่ยนจื่อมันควรจะตัวเบาพลิ้วสิ แต่เธอน่ะทั้งเตี้ยทั้งอ้วนขนาดนี้ จะบินขึ้นเหรอ?"
"ทั้งพ่อแม่ เพื่อนฝูง แล้วก็เพื่อนร่วมงานต่างก็ชอบเรียกฉันว่าเยี่ยนจื่อกันทั้งนั้น ฉินหนาน นายหมายความว่าไง ถ้ารังเกียจว่าฉันทั้งเตี้ยทั้งขี้เหร่นัก ก็ไปหาสาวกร้านโลกอย่างเกาลี่น่าโน่นสิ! ขนาดเขายอมคบกับพวกนักเลงหัวไม้ข้างถนนยังไม่แลนายเลย สมน้ำหน้าแล้วที่ชาตินี้ไม่มีแฟน!"
หลิวเยี่ยนร้องไห้กระซิกๆ วิ่งหนีออกไป
ขนาดฉินหนานยังไม่ตามไป ผมยิ่งไม่มีทางวิ่งตามออกไปใหญ่