บทที่ 232 งูเขียวหางไหม้เทียบเชิญ การสำแดงฝีมือสุดเดือดของผม

บทที่ 232 งูเขียวหางไหม้เทียบเชิญ การสำแดงฝีมือสุดเดือดของผม

หลังจากกินมื้อเย็นที่บ้านของเจียงนีเสร็จ ก็กลับมาที่บ้านของเยี่ยเยว่ฉานอีกครั้ง

ผมกับเยี่ยเยว่ฉานนั่งลงบนโซฟา ส่วนเฉินหลันเดินเข้าห้องน้ำไป

ผมชำเลืองมองเวลาแล้วเอ่ยว่า "แม่พี่เหมือนจะลืมเรื่องนวดไปแล้วมั้ง บอกว่าขึ้นเขาแล้วขาแพลง แต่ผมเห็นแกเดินคล่องปร๋อ ดูสง่างาม ไม่กระทบราศีคุณนายเลยสักนิด คงไม่ต้องนวดแล้วล่ะ ผมกลับก่อนนะ"

เยี่ยเยว่ฉานค้อนใส่ผมพลางเอ่ย "จะไปก็ต้องรอแม่ฉันออกจากห้องน้ำก่อนสิ ไปบอกลาแกสักคำ อีกอย่าง นายจะรีบกลับบ้านไปทำไม คิดถึงเพื่อนบ้านสาวข้างห้องหรือไง"

"ในฐานะเจ้าของบ้านเช่าร่วม ปกติผมไม่ค่อยคิดถึงสาวข้างบ้านหรอก ความจริงผมไม่อยากไปด้วยซ้ำ อยากจะค้างที่นี่เลยด้วยซ้ำ แต่แม่พี่คงไม่ยอมน่ะสิ"