บทที่ 229 สาวทุ่งหญ้าร้อนแรงดั่งไฟ

บทที่ 229 สาวทุ่งหญ้าร้อนแรงดั่งไฟ

ซูรื่อน่าผลักประตูผลุนผลันเข้ามา ท่าทางดูกำลังฮึดฮัด

เธอสาวเท้าเข้ามาด้วยจังหวะกระฉับกระเฉง ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางมองเธอ

แต่พอหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ เธอก็เหมือนจะหายโกรธแล้ว ยิ้มบางๆ พลางแบมือขวาออก เผยให้เห็นเมล็ดแตงโมกำหนึ่งตรงหน้าผม

ผมไม่ได้คิดอะไร หยิบเมล็ดแตงโมสองสามเม็ดโยนเข้าปาก เคี้ยวเมล็ดแตงโมไปพลางจ้องหน้าเธอไปพลาง

"เมื่อกี้ยังว่าฉันกับติงลี่ประสาทกินที่มาแทะเมล็ดแตงโมดึกๆ ดื่นๆ ตอนนี้นายก็กลายเป็นคนประสาทกินไปอีกคนแล้วสิ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเมล็ดแตงโมที่ผ่านมือเธอมามันมีกลิ่นหอม คิดว่าผมอยากกินนักหรือไง"

ผมนึกว่าเธอจะปรี๊ดแตก แล้วชวนผมประลองมวยปล้ำอีกรอบเสียแล้ว