เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 214 ในชะตาชีวิตของเจ้าหญิงนิทราเจียงชุนเสวี่ยมีผู้มีพระคุณทั้งห้าคนเป็นใครบ้าง
เจ้าอ้วนตะโกนโวยวายอย่างกร่างสุดๆ “ไอ้หมาแก่เฒ่าเฉวียนเมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลย มุดหัวไปไหนแล้ววะ วันนี้กูต้องหักขามันให้ได้สักข้าง!”
“มึงเป็นใครวะ?” ผมมองมันด้วยสายตาเหยียดหยาม
“ร้านขายเหล้าบุหรี่ตรงนั้นกูเซ้งมาแล้ว แผงซอมซ่อของเฒ่าเฉวียนมันทำให้ภาพลักษณ์ร้านกูเสีย กูเตือนมันไปสองรอบ แล้วก็ซัดมันไปทีหนึ่ง แต่มันก็ยังไม่จำใส่กะโหลก!”
“ร้านเหล้าบุหรี่เฮงซวยอย่างมึงมีภาพลักษณ์อะไรให้เสีย? ถ้ามึงไม่ตาบอด ก็น่าจะดูออกตั้งนานแล้วว่าพวกกูเป็นเพื่อนเฒ่าเฉวียน มึงอยากหักขาเฒ่าเฉวียนข้างหนึ่งเหรอ? พอดีเลย กูก็อยากจะหักคอมึงอยู่เหมือนกัน!”
ผมยกขาถีบเข้าที่ท้องของมัน ชายอ้วนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างลอยกระเด็นออกไปไกลถึงสามเมตรก่อนจะร่วงกระแทกพื้น
“แกกล้าดียังไงมาตีผัวฉัน? ในเขตฝางซาน ผัวฉันรู้จักคนเยอะแยะนะ!”
หญิงสาวร้องแหวอย่างเกรี้ยวกราด ทว่าวินาทีต่อมาเธอก็ถูกผมกระชากผมดึงตัวขึ้นมา