กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 202 ผมเล่นมวยปล้ำกับสาวแดนทุ่งหญ้า
ห้องเช่าร่วม
ผมกับซูรื่อน่าเดินเข้ามาข้างใน มือหิ้วกระเป๋าเดินทางสองใบกับถุงอีกสองใบ
ติงลี่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ตอนนั้นผมให้หยางต้าเผิงกับโจวยวิ๋นพาติงลี่กลับมาส่งก่อน
"นี่มันตีสองกว่าแล้วนะ เธอยังไม่นอนอีกเหรอ"
"วันหยุดสุดสัปดาห์ทั้งที จะรีบนอนไปทำไมล่ะคะ ฉันไม่เห็นจะง่วงสักนิด พอกลับมาจากบาร์ ฉันก็นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นมาตลอดเลย"
สายตาที่ติงลี่มองผมนั้น ราวกับว่าการที่ผมให้คนพาเธอกลับมาก่อน เป็นเพราะกลัวเธอจะมาขัดจังหวะผมกับซูรื่อน่าอย่างนั้นแหละ
ผมเปิดห้องที่เซี่ยเสวี่ยเคยพักแล้วเดินเข้าไปด้วยกัน ก่อนจะเอ่ยว่า "ห้องนี้กว้างแค่ครึ่งเดียวของอพาร์ตเมนต์ห้องเดี่ยวของเธอเองนะ อยู่ที่นี่ห้ามวางของเกะกะสะเปะสะปะ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีแม้แต่ที่ให้เหยียบยืนแน่"
"การวางของระเกะระกะมันเป็นนิสัยของฉันไปแล้วล่ะค่ะ แต่ฉันจะค่อยๆ ปรับปรุงตัวนะ"