กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 189 ผมชนะแล้ว และผมก็โคตรเท่
โหวปิงยังคงยืนอยู่บนพื้น แต่เขาบาดเจ็บไม่น้อย ทั้งศีรษะและซี่โครงถูกผมเตะเข้าเป้าไปหลายครั้ง หัวของเขาแทบจะกลายเป็นน้ำเต้าอาบเลือดไปแล้ว
"โหวปิง วันนี้ดูทรงแล้วแกคงต้องตาย!"
"พอเถอะน่า ถังเฟิง เดือนหน้าฉันจะแต่งงานแล้ว ขอเชิญนายไปดื่มเหล้ามงคลได้ไหมล่ะ?"
"ไปดื่มเหล้ามงคลไม่เห็นจะน่าสนุกตรงไหน วันนี้เก็บแกซะ แล้วเดือนหน้าฉันช่วยเข้าหอแทนแกให้ ไม่ดีกว่าเหรอ?"
ผมถือมีดสั้นกับกระบองยืด พุ่งตรงเข้าไปหาโหวปิง
โหวปิงเริ่มวิ่งหนีเตลิดไปตามทางเดินอย่างหมดสภาพ ถึงขั้นเอามือกุมหัวพลางตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ
ทุกครั้งที่ผมกำลังจะไล่ตามโหวปิงทัน ก็จะแกล้งผ่อนความเร็วลง ไม่อย่างนั้นเขาคงถูกมีดสั้นแทงพรุนจนเป็นรังผึ้งไปนานแล้ว
เสียงดังโครม โหวปิงก้าวขาพลาดจนล้มคะมำลงไปกองกับพื้น
เขามองผมด้วยความหวาดกลัว นึกว่าคมมีดจะแทงทะลุหัวใจของเขา