กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 135 ผมสบายใจมาก ผมทรมานมาก
"ไอ้สารเลว มองฉันทำไม" ฮวาเสี่ยงหรงเริ่มของขึ้นตรงนี้ ทำเอาผมชักมีน้ำโหในใจเหมือนกัน
"มองหน้าแค่นี้ก็ไม่ได้เหรอ คุณทั้งสวย ทั้งสูงส่งปานนั้น ผมจะมองหน่อยมันผิดตรงไหน"
ถึงผมจะโมโห แต่ก็ยังต้องเอ่ยปากชมฮวาเสี่ยงหรง อารมณ์เหมือนการเลียแข้งเลียขาอย่างสมชายชาตรี เพราะยังไงเสียคราวนี้ฮวาเสี่ยงหรงก็ช่วยเอาไว้มาก ผมไม่อยากมีเรื่องขัดแย้งกับเธอจริงๆ
ถ้าผมอารมณ์ร้อนเกินไป ทั้งเฉินหลันและเยี่ยเยว่ฉานคงมองว่าผมเนรคุณ
ทว่าฮวาเสี่ยงหรงกลับไม่รับมุก พลางเอ่ยเสียงเย็น "แม่สาวแซ่บ อสรพิษเขียว พวกเธอรออะไรอยู่ สั่งสอนถังเฟิงซิ!"
แม่สาวแซ่บกับอสรพิษเขียวค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาหาผม ผมสัมผัสได้ถึงลางร้าย จึงได้แต่ถอยหลังกรูด
"เพิ่งจะจัดการเจี่ยเฉวียนกับจางซานไปหยกๆ พวกคุณก็จะมาเล่นงานผมต่อเนี่ยนะ นี่มันแผนไหนกันเนี่ย"