บทที่ 126 ดุเดือดพอดู กลศึกเจ็บตัวและสายลับสองหน้า

บทที่ 126 ดุเดือดพอดู กลศึกเจ็บตัวและสายลับสองหน้า

หยางต้าเผิงเปิดประตูห้องบานหนึ่ง จังหวะที่ผมกำลังจะเข้าไปคว้าตัวหงจง เขากลับแผดเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ผม ก้มตัวลงกอดขาทั้งสองข้างของผมไว้แน่น พยายามออกแรงสุดชีวิตเพื่อทุ่มผมให้ล้มลง

ผมตระหนักได้ทันทีว่าหงจงน่าจะเคยฝึกยูยิตสูมา ถ้าขืนปล่อยให้เขาจับผมล็อคคอกิลโยตินขึ้นมา มีหวังแย่แน่

แรงของหงจงเยอะมาก ผมพร้อมจะล้มลงไปกองกับพื้นได้ทุกเมื่อ จึงเอียงตัวพิงผนังไว้ แล้วใช้ศอกขวากระหน่ำฟาดใส่แผ่นหลังและศีรษะของหงจงอย่างแรง

หงจงทนไม้ทนมือได้ดีทีเดียว ผมเกือบจะโดนเขาทุ่มคว่ำอยู่แล้ว จึงตะโกนลั่น "หยางต้าเผิง จัดการมัน!"

หยางต้าเผิงคงจะยืนอึ้งไป ถึงเพิ่งยกกระบองดิบกระหน่ำฟาดใส่แขนทั้งสองข้างและหัวไหล่ของหงจงอย่างรุนแรง

หงจงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดติดต่อกันหลายครั้ง ในที่สุดก็เริ่มหมดแรง