กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 90 ตัวข้าคือสุภาพบุรุษหรือ?
ผมเองก็รู้ว่า ที่เฉินหลันให้เงินเซี่ยเสวี่ยหนึ่งหมื่นหยวน ไม่ใช่เพราะเซี่ยเสวี่ยบอกเรื่องความเคลื่อนไหวในห้องของผม แต่เป็นเพราะมีเหตุผลอื่น
เกรงว่าก่อนฟ้ามืด เซี่ยเสวี่ยคงจะได้รับโทรศัพท์จากเฉินหลัน หรือไม่ก็ได้รับข้อความที่เฉินหลันส่งมา
เซี่ยเสวี่ยค่อนข้างสมองกลวง ดูท่าทางของเธอสิ ยังคงจมอยู่กับความดีใจที่ได้เปรียบคนอื่นอยู่เลย
"ถังเฟิง ขนาดเฉินหลันยังดีกับฉันขนาดนั้น นายก็ยิ่งต้องใจป้ำกับฉันหน่อยสิ ค่าเช่าห้องของฉันลดจากเดือนละ 2,500 หยวนเหลือ 1,500 หยวนได้ไหม พี่เฟิง พี่เป็นมหาเศรษฐี พี่ไม่แคร์เศษเงินแค่นี้หรอก" เซี่ยเสวี่ยทำปากยื่นมองผม พลางกอดแขนผมเขย่าไปมา
"ได้สิ"
ผมตอบตกลงอย่างง่ายดาย เซี่ยเสวี่ยดูเหมือนจะเริ่มเสียดายขึ้นมาหน่อยๆ
"บ้าเอ๊ย เรียกแพงไปแฮะ จริงๆ ฉันให้เดือนละ 1,000 หยวนก็พอแล้วมั้ง หรือว่า 500 หยวนดี ช่างเถอะ ฉันไม่จ่ายค่าเช่าให้นายแล้ว นายให้เงินฉันเดือนละสองสามพันหยวนแทนได้ไหม"
"เซี่ยเสวี่ย เธออย่าได้ใจไปหน่อยเลย ฉันว่าเธอใกล้จะได้ย้ายบ้านเต็มทีแล้ว บางครั้งฉันก็ไม่ได้ใจดีเหมือนเยี่ยเยว่ฉานหรอกนะ ที่นี่ของฉันอาจจะไม่ต้อนรับคนที่เคยทำงานนั่งดริ๊งก์ก็ได้"
"ถังเฟิง ไม่เอาน่า เย็นชาขนาดนี้เลยเหรอ"