กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 76 เธอคือหญิงในดวงใจของผม ผมขอกินเต้าหู้สักหน่อย
ช่วงบ่ายโมงกว่า ผมเดินทางมาถึงเมืองหลวง
นั่งแท็กซี่มาถึงชุมชนจิ่นซิ่วก็เกือบจะบ่ายสามโมงแล้ว ผมไม่ค่อยหิว ยังไม่คิดจะกินข้าว เลยลากกระเป๋าเดินทางเดินเข้าไปในชุมชน
จากไปแค่ไม่กี่วัน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าชุมชนแห่งนี้ดูแปลกตาไปถนัดใจ
แต่ไม่นานผมก็ทำใจได้ เพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดของผมตั้งแต่แรก ผู้คนในชุมชนแห่งนี้กระทั่งจะนับเป็นเพื่อนบ้านของผมยังไม่ได้ด้วยซ้ำ เป็นได้แค่นักเดินทางที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ผมกลับมาถึงห้องเช่ารวม หลิวเชี่ยนเพื่อนบ้านสาวกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
“พี่เฟิงกลับมาแล้วเหรอคะ ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอพี่ที่เมืองหลวงอีกแล้วซะอีก ตอนพี่อยู่บ้านเกิดใช้ชีวิตสบายใจเฉิบขนาดนั้น ฉันกลัวจริงๆ ว่าพี่จะไม่กลับมาแล้ว”
“ฉันจะมาหรือไม่มาก็ไม่ได้กระทบกับชีวิตเธอสักหน่อย อ้อ วันนี้ทำไมเธอไม่ไปทำงานล่ะ”
“พี่เฟิง พี่เบลอไปแล้วเหรอ วันนี้วันหยุดสุดสัปดาห์นะ”