บทที่ 16 สวัสดี แสงแดดหนึ่งเมตร สวัสดี หมาป่าเดียวดาย

บทที่ 16 สวัสดี แสงแดดหนึ่งเมตร สวัสดี หมาป่าเดียวดาย

ผมตระหนักได้ว่าตัวเองติดกับเข้าให้แล้ว นิสัยของผมก็เป็นแบบนี้ มักถูกโลกแห่งจิตวิญญาณจอมยุทธ์ผู้ผดุงคุณธรรมครอบงำได้ง่ายเสมอ

แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะเปลี่ยนตัวเอง เพราะยังห่างไกลจากเวลาที่ผมต้องยอมก้มหัวให้ชีวิตนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กสาวคนนี้ดูคุ้นหน้ามาก และชื่อของเธอก็ฟังดูคุ้นหูเหลือเกิน

"ถ้าพี่เฟิงไม่ได้มีอิทธิพลอะไรขนาดนั้น แล้วเงินห้าแสนเป็นตัวเลขดาราศาสตร์สำหรับพี่ ก็ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดแล้วกัน แล้วปล่อยให้สาวสวยวัย 22 ปีคนนี้ตกเป็นของหยางต้าเผิงไปแบบถูกๆ ซะ ฮ่าๆ ฉันมีวิธีแล้ว หรือไม่พี่กับหยางต้าเผิงก็ออกกันคนละสองแสนห้า โอ๊ย..."

ใบหน้าของไข่มุกดำถูกผมสะบัดหลังมือตบไปฉาดหนึ่ง เธอร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด